Interview met beste buurt award winnaar Theo Philippi

‘Het cement van de straat’

Theo is geboren en getogen in Culemborg en woont al sinds lang in het Bakelbos. Hij is technisch aangelegd, werkte als onderhoudsmonteur voor bedrijfswagens. Daarnaast houdt hij van tuinieren, hij bezit een grote moestuin, vlakbij het Bakelbos. Een groot deel van die tuin mag gebruikt worden door andere bewoners. Buurtgenoten zijn enthousiast over de manier waarop Theo betrokken is bij de straat en zijn buren. Zij zeggen: “Hij is het cement van onze straat. Hij blijft op de achtergrond maar maakt o zo veel verschil. Is iemand alleen, dan gaat hij langs en vraagt of extra zorg nodig is. Hij repareert dingen voor je zonder dat hij een wederdienst verwacht. Hij is altijd hartelijk en in voor een praatje. Toen we hier kwamen wonen heeft hij ons vanaf het eerste moment thuis laten voelen. Hij zet kliko’s van oudere mensen aan de straat en brengt ze ook weer terug.”

Veel voldoening

Theo zelf zegt hierover: “Ach, voor mij is het gemakkelijk, ik loop thuis, ben de hele dag beschikbaar, dus waarom zou ik niet helpen? Het is toch fijn als je wat voor een ander kunt doen? En dat is toch eigenlijk heel gewoon? Het geeft mij in ieder geval veel voldoening.” Theo heeft deze manier van leven van huis uit meegekregen: “Mijn ouders deden het al zo, wij woonden toen Achter de Poort en daar hielp iedereen elkaar. En later, toen ik monteur was, ging het ook zo: als een collega ergens mee vastliep ging ik vanzelfsprekend helpen.”
Tegelijkertijd is hij niet iemand die met de borst naar voren loopt: “Ik blijf liever wat op de achtergrond, daar voel ik me het beste bij en zo’n onderscheiding is leuk maar het hoeft voor mij niet allemaal. Belangrijker is dat we het hier goed hebben met elkaar.”

Een echte buurt

En dat is zeker het geval: “Het is hier een echte buurt,” zegt Theo, “als je wat nodig hebt zet je het op de buurtapp en je krijgt gegarandeerd antwoord, vaak al binnen vijf minuten. Bijna iedereen doet eraan mee, we letten op elkaar, staan klaar voor elkaar zonder elkaar te overlopen. We hebben één keer per jaar op Burendag een gezamenlijk feest met sportactiviteiten en een maaltijd, barbecue of iets dergelijks. Het zijn altijd een paar actievelingen die dat organiseren, het is belangrijk dat die er zijn. Maar verder doet ieder vooral zijn eigen ding. Onze straat, 45 adressen, is heel gemengd van achtergrond met allerlei rangen en standen. Maar we maken daarin geen enkel verschil. Dat vind ik belangrijk. En als hier nieuwe mensen komen wonen, krijgen die dat gewoon weer mee van de andere bewoners. Dat het hier zo gaat komt waarschijnlijk ook omdat we een wat afgelegen straatje hebben.”

Alert op wat nodig is

Theo Philippi is altijd alert op wat nodig is in de buurt en wat anderen kan helpen. Een groot deel van de opbrengst van zijn volkstuin bijvoorbeeld gaat naar de bewoners. Daarbij bedenkt hij wie wat nodig kan hebben. Zo gaan aardbeien, kleine tomaatjes en komkommertjes naar gezinnen met kinderen. Mensen kunnen altijd bij hem aankloppen, zeker als het om technische dingen gaat. Gemiddeld gebeurt dat toch wel één keer per week. En als hij ziet dat er ergens een probleempje is, biedt hij aan om te helpen. Zelf zal hij niet zo gauw om hulp vragen: “Ik probeer een probleem altijd eerst zelf op te lossen. Als dat echt niet lukt, kijk is wie uit de straat hiervoor het meest geschikt is, die kan ik dan vragen en dat is dan nooit een probleem.”

“Tegenwoordig is in veel buurten minder verbinding en meer afstand tussen bewoners. Dat is jammer,” vindt Theo. “Wij zijn eigenlijk wel een voorbeeld, net zoals ook bij het Pieterplaatsje. Het is belangrijk dat ElkWelzijn zich inzet om burencontacten te verbeteren. Burendag leent zich daar goed voor. Belangrijk is dat de wijkcoaches mensen uit de buurten zoeken die daarin het voortouw willen nemen.”