Verder met Elkaar
Al achttien jaar zet Mieke zich met veel plezier in als buurtbemiddelaar. Samen met een collega bemiddelaar gaat ze op pad om buren te helpen die vastlopen in een conflict.
Opvallend genoeg hoeft er niet altijd een bemiddelingsgesprek plaats te vinden om iets in beweging te zetten.
“Soms wil één van de buren geen gesprek. Toch informeren we diegene wel over de melding. Alleen al daardoor gaat er vaak een balletje rollen. Als we later terugbellen, horen we regelmatig dat mensen anders met elkaar omgaan en dat de situatie al is verbeterd.”
Volgens Mieke ontstaan burenruzies vaak door onbegrip.
“Mensen kennen elkaars verhaal niet. Tijdens een gesprek hoor je soms ineens waarom iemand zich op een bepaalde manier gedraagt. Dan verandert een verwijt zomaar in begrip. Dat zijn mooie momenten.”
‘Ik wist niet dat jij hiermee te maken had. Kan ik je misschien ergens mee helpen?’
Als buurtbemiddelaar is het belangrijk om neutraal te blijven.
“Je hebt misschien zelf een mening over de situatie, maar die is niet belangrijk. Het is niet jouw probleem en dus ook niet jouw oplossing. Wij luisteren, stellen vragen en helpen mensen om zelf tot een oplossing te komen. Dat maakt de afspraken ook veel duurzamer.”
Mieke zou graag zien dat buurtbemiddeling nog toegankelijker wordt.
“Mensen denken bij buurtbemiddeling al snel aan ruzie, terwijl het juist gaat om het voorkomen dat problemen groter worden. We zijn geen instantie en komen gewoon in onze eigen kleding. We zijn zelf ook buurtbewoners. We komen niet om mensen terecht te wijzen, maar om te helpen.”
Dat maakt het werk na al die jaren nog steeds zo waardevol.
“Het is ontzettend dankbaar werk. Je ziet bijna altijd dat er iets verandert. Soms is dat een groot verschil, soms een kleine stap. Maar als buren elkaar weer weten te vinden, geeft dat enorm veel voldoening.”
