‘Wie wil ik worden als ik geen betaalde baan meer heb?’

Suzanne maakt een vergelijking met de materiële kant van ons pensioen: ze wijst erop dat we veel aandacht hebben voor een goede regeling van de financiën maar dat we vaak weinig actief nadenken over ons ‘sociaal pensioen’. Dat is de manier waarop we met onze persoonlijke kwaliteiten actief willen blijven in de samenleving. Ze zegt: “Dit laatste is, naast goed eten en veel bewegen, ook belangrijk voor het behoud van ons denkvermogen. Want het betekent meestal dat je via vrijwilligerswerk sociale contacten onderhoudt en in gesprek bent. Dat houdt je hersens actief: je moet iedere keer in je denken omschakelen om aan te sluiten bij wat de ander zegt.”

 

Het is een thema dat Suzanne Beek boeit. Ze zegt: “Het CBS concludeert in een onderzoek dat mensen met vrijwilligerswerk hun leven vaker als waardevol ervaren omdat ze van betekenis zijn voor de samenleving. Vrijwilligerswerk levert dus niet alleen dingen op voor een ander maar ook voor jezelf, een duidelijke win-win situatie. Dit thema komt ook aan de orde in gesprekken met de gemeente in het kader van het plan ‘Gezond en Vitaal Ouder Worden’. Dat doet ze vanuit het Netwerk JongSenioren en het Culemborgs Seniorencollectief.

 

En het sluit aan op eigen ervaringen: “In mijn betaalde werk bij de gemeente Den Haag zat ik voor mijn eigen gevoel te vast in een keurslijf. Ik kon er een deel van mezelf niet in kwijt, dat heb ik erg gemist. Ik ontdekte in vrijwilligerswerk de ruimte die er was om samen met anderen aan projecten te werken waarin we er met elkaar echt voor gaan: je hebt hetzelfde doel voor ogen en, ieder voor zich vanuit eigen kwaliteiten, werkt eraan om die doelen te bereiken. Dat geeft me enorm veel voldoening. Het levert naast het resultaat van zo’n project ook verbinding op met andere mensen. Ik ben er een actiever en vrolijker mens door geworden.”

 

Inmiddels is Suzanne twee jaar geleden gestopt met betaald werk. De laatste jaren werkte ze in deeltijd. Zestien jaar geleden verhuisde ze naar Culemborg. Al vanaf die tijd begon ze met vrijwilligerswerk bij De Fransche School. Later kwam er vrijwilligerswerk bij voor de historische vereniging en de organisatie van het jaarlijkse Piano Festival. En dan is er sinds kort ook nog het Netwerk JongSenioren. 
“Het is veel, maar ik gedij er prima bij”, zegt Suzanne, “en het werk op al die verschillende fronten maakt dat ik een heel breed netwerk heb waardoor ik verbindingen kan leggen tussen mensen en projecten.”

 

Bij De Fransche School coördineert ze de expositie van kunst in de foyer, ze is er vertrouwenscontactpersoon en coördineert een clubje vrijwilligers dat het prikkelarme theateraanbod verzorgt. “Het geeft voldoening als je merkt dat gezinnen met een gezinslid dat overgevoelig is voor prikkels, blij zijn dat ze toch met elkaar naar het theater kunnen. Werken bij De Fransche School is voor mij een warm bad. We gaan heel open met elkaar om, steunen elkaar waar dat nodig is. Toen ik hier net woonde had ik een moeilijke tijd, ik voelde me toen zo gehoord. En… ik heb in De Fransche School ook mijn lief Paul leren kennen.”
Voor de historische vereniging maakt Suzanne verslagen van de lezingen. Daarnaast zit ze in de redactie van de leden-nieuwsbrief. “Zo leer ik veel over de geschiedenis van de stad en het maakt me alert op historische aandachtspunten. En mijn inzet voor het pianofestival brengt me in contact met musici en allerlei soorten muziek, wat ik ook heel waardevol vind.”

 

Suzanne heeft een aantal suggesties voor jongere ouderen die met pensioen gaan: “Neem voldoende ruimte om bewust afscheid te nemen van je werk. Tegelijkertijd kun je je mogelijk al oriënteren op wat er allemaal te doen is in de stad, beweeg je onder de mensen, stel je open voor nieuwe ervaringen. En zoek uit waar je je betrokken bij voelt en wat aansluit bij je interesses en vaardigheden. Er zijn zoveel verschillende terreinen waar je een steentje kunt bijdragen, je kunt er vast wel wat vinden!”